Zaburzenia wytrysku – przyczyny, diagnostyka i leczenie

Zaburzenia wytrysku obejmują kilka różnych problemów: zbyt szybki wytrysk, trudność lub brak możliwości wytrysku, wytrysk wsteczny oraz ból związany z ejakulacją. Choć pacjenci często określają wszystkie te sytuacje jako „problem z wytryskiem”, ich przyczyny i sposób leczenia mogą być zupełnie inne.

Nieprawidłowości mogą mieć podłoże psychologiczne, neurologiczne, hormonalne, urologiczne lub lekowe. Czasami pojawiają się po operacji prostaty albo pęcherza, przy cukrzycy, chorobach neurologicznych, stosowaniu niektórych leków przeciwdepresyjnych albo w związku z lękiem i presją podczas współżycia.

W diagnostyce ważne jest ustalenie, czy problem dotyczy czasu do wytrysku, jego całkowitego braku, cofania się nasienia do pęcherza czy bólu podczas ejakulacji. Znaczenie ma również to, czy zaburzenie występuje od początku życia seksualnego, czy pojawiło się dopiero po okresie prawidłowego funkcjonowania.

Sprawdź konsultacje andrologiczne we Wrocławiu.

To dwa różne, choć zwykle występujące razem zjawiska.

Orgazm

Jest subiektywnym odczuciem kulminacji przyjemności seksualnej.

Wytrysk

Jest fizycznym wydaleniem nasienia przez cewkę moczową.

Mężczyzna może więc w określonych sytuacjach:

• osiągać orgazm bez widocznego wytrysku
• mieć wytrysk o zmniejszonej objętości
• mieć problem z orgazmem mimo prawidłowej erekcji.

To rozróżnienie pomaga ustalić przyczynę.

Problem występuje praktycznie od początku życia seksualnego.

Typowo wytrysk pojawia się:

• bardzo szybko
• w większości kontaktów seksualnych
• od pierwszych doświadczeń.

Mężczyzna często mówi:

• „zawsze tak było”.

Taki przebieg różni się od sytuacji, gdy wcześniej wytrysk był prawidłowo kontrolowany, a problem pojawił się dopiero po latach.

Nie można sprowadzić całego rozpoznania wyłącznie do zegarka.

W pierwotnym PE klasyczne definicje często odnoszą się do wytrysku występującego w przybliżeniu:

• około 1 minuty od penetracji.

W nabytym PE istotne jest natomiast wyraźne skrócenie wcześniejszego czasu, często do:

• kilku minut lub mniej.

Jednak sama liczba bez oceny:

• kontroli
• satysfakcji
• problemu pacjenta

nie wystarcza do rozpoznania.

Tak.

Mężczyzna obawiający się utraty erekcji może:

• spieszyć się z penetracją
• przyspieszać aktywność seksualną
• skupiać się na zakończeniu stosunku zanim erekcja osłabnie.

Może wtedy rozwinąć się wtórny problem z kontrolą wytrysku.

W takiej sytuacji leczenie samego PE może być niewystarczające, jeśli nie zostanie rozwiązany problem erekcji.

Leczenie zależy od tego, czy problem ma charakter pierwotny czy nabyty oraz czy współistnieją inne zaburzenia seksualne.

Możliwe są między innymi:

• leczenie farmakologiczne
• miejscowe preparaty zmniejszające czucie
• techniki psychoseksualne
• terapia par.

Przy nabytym PE należy również leczyć:

• zaburzenia erekcji
• chorobę tarczycy
• przewlekły ból miednicy
• inne rozpoznane przyczyny.

Może pomagać części pacjentów jako element terapii behawioralnej.

Polega na:

• rozpoznawaniu rosnącego pobudzenia
• czasowym zatrzymaniu stymulacji przed momentem, po którym wytrysku nie można już opóźnić.

Podobnie stosuje się inne techniki pracy z:

• pobudzeniem
• kontrolą napięcia.

Najlepsze efekty mogą występować w połączeniu z innymi metodami.

Przyczyny mogą być biologiczne, psychologiczne i lekowe.

Możliwe są między innymi:

• leki przeciwdepresyjne
• neuropatia cukrzycowa
• choroby neurologiczne
• urazy rdzenia kręgowego
• niektóre operacje
• niedobór testosteronu w określonych przypadkach
• problemy relacyjne
• lęk lub bardzo specyficzny wzorzec stymulacji podczas masturbacji.

Często kilka czynników występuje jednocześnie.

U części mężczyzn tak.

Jeżeli przez długi czas stosowana jest bardzo:

• intensywna
• specyficzna
• szybka

stymulacja, którą trudno odtworzyć podczas seksu partnerskiego, może pojawić się trudność z osiągnięciem wytrysku w innych warunkach.

Nie jest to jednak uniwersalne wyjaśnienie każdego opóźnionego wytrysku.

Diagnostyka powinna uwzględniać również:

• leki
• choroby neurologiczne
• hormony
• relację.

Nasienie zamiast wydostać się przez cewkę moczową na zewnątrz cofa się do pęcherza moczowego.

Mężczyzna może:

• odczuwać normalny orgazm
• ale widzieć bardzo mało nasienia albo nie widzieć go wcale.

Po stosunku pierwszy mocz może być:

• bardziej mętny

ponieważ zawiera nasienie.

Wytrysk wsteczny nie jest niebezpieczny sam w sobie, ale może mieć duże znaczenie dla:

• płodności.

Tak, w odpowiednich sytuacjach można zbadać mocz oddany po orgazmie.

Jeżeli znajdują się w nim:

• plemniki

przy jednoczesnym braku lub bardzo małej ilości ejakulatu, może to wspierać rozpoznanie wytrysku wstecznego.

Badanie ma szczególne znaczenie podczas:

• diagnostyki niepłodności.

Nie każdy brak ejakulatu oznacza jednak retroejakulację.

Może znacznie utrudniać naturalne zapłodnienie, ponieważ plemniki nie trafiają do pochwy podczas współżycia.

Nie oznacza to jednak braku możliwości biologicznego ojcostwa.

W odpowiednich przypadkach możliwe jest:

• leczenie przyczyny
• odzyskanie plemników z moczu
• zastosowanie metod wspomaganego rozrodu.

Sposób postępowania zależy od przyczyny retroejakulacji i jakości plemników.

To ból lub pieczenie pojawiające się podczas albo bezpośrednio po ejakulacji.

Ból może być odczuwany w:

• prąciu
• kroczu
• podbrzuszu
• odbytnicy
• jądrach.

Może trwać:

• kilka minut
• czasami dłużej.

Nie powinien być automatycznie uznawany za prawidłowy element aktywności seksualnej.

Nie zawsze.

Zapalenie lub przewlekły zespół bólowy miednicy jest jedną z możliwych przyczyn.

Mogą wtedy występować dodatkowo:

• ból krocza
• ból prącia
• dyskomfort nad spojeniem łonowym
• objawy podczas oddawania moczu.

Bolesny wytrysk bez innych objawów również wymaga jednak oceny, jeśli:

• nawraca
• utrzymuje się.

Nawracający ból wymaga diagnostyki, ale nie każda sytuacja jest stanem nagłym.

Jeżeli ból:

• pojawia się tylko podczas ejakulacji
• stopniowo ustępuje
• nie ma obrzęku

można planowo ustalić przyczynę.

Inaczej należy postąpić przy:

• nagłym silnym bólu jądra
• obrzęku
• nudnościach
• wymiotach.

Taki obraz może sugerować skręt jądra i wymaga pilnej pomocy niezależnie od związku czasowego z aktywnością seksualną.

Pozwala sprawdzić, czy problem jest uogólniony czy sytuacyjny.

Przykładowo mężczyzna może:

• nie osiągać wytrysku podczas współżycia
• ale osiągać go bez problemu podczas masturbacji.

Może to sugerować większe znaczenie:

• wzorca stymulacji
• lęku
• relacji.

Jeżeli wytrysk nie występuje:

• w żadnej sytuacji

większą uwagę zwraca się na:

• przyczyny biologiczne
• neurologiczne
• lekowe.

Nie każdemu mężczyźnie z problemem wytrysku.

Można je rozważyć, jeżeli współistnieją:

• niskie libido
• zaburzenia erekcji
• niepłodność
• inne objawy hormonalne.

W zależności od sytuacji mogą być oznaczane:

• testosteron
• prolaktyna
• TSH
• inne hormony.

Badania powinny wynikać z wywiadu, a nie być automatycznym panelem.

Zależy od objawów.

USG moszny może być potrzebne przy:

• bólu jąder
• zmianie palpacyjnej.

USG przezodbytnicze lub inne obrazowanie może być rozważane przy:

• podejrzeniu przeszkody w drogach wyprowadzających nasienie
• bardzo małej objętości ejakulatu
• określonych nieprawidłowościach.

Nie każde zaburzenie wytrysku wymaga obrazowania.

Tak i jest to bardzo ważna informacja przed niektórymi zabiegami.

Po leczeniu operacyjnym łagodnego rozrostu prostaty może pojawić się:

• zmniejszenie objętości ejakulatu
• brak widocznego wytrysku
• wytrysk wsteczny

zależnie od zastosowanej techniki.

Erekcja i orgazm mogą nadal pozostać prawidłowe.

Pacjent planujący zabieg powinien przed operacją omówić również jego wpływ na:

• ejakulację
• płodność.

Tak, szczególnie gdy istotną rolę odgrywa lęk, presja, relacja lub utrwalone wzorce seksualne.

Terapia psychoseksualna może pomóc między innymi przy:

• przedwczesnym wytrysku
• sytuacyjnym opóźnionym wytrysku
• lęku przed aktywnością seksualną.

Może być prowadzona:

• indywidualnie
• z partnerką lub partnerem.

Nie oznacza to, że problem „jest wymyślony”. Czynniki psychiczne i biologiczne mogą współistnieć.

Nie zawsze.

Przedwczesny wytrysk zwykle nie powoduje niepłodności, jeśli:

• nasienie trafia do pochwy.

Problemy z płodnością mogą natomiast występować przy:

• anejakulacji
• wytrysku wstecznym
• bardzo małej objętości ejakulatu z powodu przeszkody.

W takich sytuacjach możliwe są specjalistyczne metody pozyskiwania plemników.

Konsultacja jest wskazana, gdy:

• przedwczesny wytrysk powoduje trwały dyskomfort
• wcześniej prawidłowy wytrysk znacząco się skrócił
• wytrysk stał się bardzo opóźniony
• nie występuje wcale
• ejakulat nagle zniknął
• wytrysk powoduje ból.

Warto również skonsultować problem, gdy zaburzenie:

• utrudnia starania o dziecko
• pojawiło się po operacji
• rozpoczęło się po włączeniu leku.

Warto możliwie dokładnie określić, jaki rodzaj problemu występuje:

• za szybki wytrysk
• bardzo opóźniony
• brak wytrysku
• brak nasienia mimo orgazmu
• ból podczas ejakulacji.

Należy ustalić:

• od kiedy występuje
• czy wcześniej było prawidłowo
• czy problem występuje podczas każdej aktywności seksualnej.

Warto powiedzieć lekarzowi:

• czy wytrysk występuje podczas masturbacji
• czy orgazm jest zachowany
• jak wygląda erekcja
• czy libido jest prawidłowe.

Należy przygotować listę:

• leków
• przebytych operacji
• chorób neurologicznych
• cukrzycy.

Szczególnie ważne są informacje o:

• operacjach prostaty
• pęcherza
• miednicy
• leczeniu raka prostaty.

Jeżeli celem konsultacji jest również płodność, warto zabrać wcześniejsze:

• seminogramy
• badania hormonalne.

Androlog Wrocław

Konsultacje andrologiczne i plan dalszej diagnostyki.

Zaburzenia erekcji

Przyczyny, diagnostyka i możliwości leczenia.

Urolog Wrocław

Ocena dolegliwości układu moczowo-płciowego.